سرزمین دكن در جنوب هند واقع شده است و قریب به هفتصد سال، ایرانیتبارها در این ناحیه در هشت سلسله مختلف حكومت كردند. در دوره این حكومتها تمدّن و فرهنگ ایرانی به ویژه هنر، زبان و ادبیات ایرانیان در این سرزمین شكوفا گردید.
سلطان محمدقلی قطبشاه چهارمین پادشاه سلسله قطبشاهیان، حاكم وقت دكن در جنوب هند، شهر حیدرآباد دكن را در سال 1590م، تأسیس كرد. حیدرآباد مركز ایالت آندراپرادش، یكی از پنج شهر بزرگ و یكی از مهمترین مراكز فرهنگی و تاریخی و مذهبی هند است كه هماكنون جمعیتی بیش از هفت میلیون نفر دارد.
قطبشاهیان كه خاندانی ایرانیتبار و شیعه مذهب بودند، از 918 تا 1098 / 1512 تا 1687 بر این منطقه حكومت كردند. سلطان عبدالله قطبشاه (1083-1020) بیشترین دوره حكومت را در سلسله قطب شاهی داشت و 46 سال مقتدرانه فرمانروایی كرد. در دوره حكومت وی، كه از نظر آسایش مردم معروف است، قلمرو قطبشاهیان گسترش یافت ولی قلعه گلكنده در سالهای 1636 و 1656 تحت فشار شدید گوركانیان دهلی كه در مذهب حنفی متعصب بودند، قرار گرفت و از این زمان سلسله قطبشاهیان رو به افول گذاشت، به ویژه كه سلطان عبدالله قطبشاه تحت فشار شاهجهان گوركانی، مجبور شد نام ائمه اطهار و شاه ایران را از خطبههای نماز جمعه حیدرآباد حذف كند. با این حال، روابط وی با دربار ایران بسیار صمیمی بود و مبادله سفیر بین دو كشور ادامه یافت.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
