روابط‌ سیاسی‌ ایران‌ و ایالات‌ متحده‌ آمریكا از سال‌ 1883 م‌. /1262 ش‌. باتأسیس‌ سفارت‌ آن‌ كشور در ایران‌ آغاز گردید، این‌ مناسبات‌ حدود یك‌ سده‌ ادامه‌ یافت‌، از فراز و نشیب‌های‌ بسیاری‌ گذشت‌ و بالاخره‌ وقوع‌ انقلاب‌ اسلامی‌ در سال‌ 1979 م‌./1357 ش‌. در ایران‌ و آغاز بحران‌ گروگان‌گیری‌، به‌ این‌ مناسبات‌ چندین‌ و چند ساله‌ پایان‌ داده‌ و دشمنی‌ و خصومت‌، جایگزین‌ روابط‌ گرم‌ و دوستانه‌ دو كشور در دهه‌های‌ شصت‌ و هفتاد میلادی‌ می‌گردد.
در مرداد ماه‌ سال‌ 1332 كودتایی‌ از سوی‌ آمریكا، انگلستان‌ و عوامل‌ داخلی‌ آنان‌، به‌ عمر دولت‌ ملی‌ دكتر محمد مصدق‌ پایان‌ داد و از این‌ تاریخ‌ به‌ بعد، یكی‌ از مشخص‌ترین‌ مقاطع‌ تاریخ‌ روابط‌ خارجی‌ ایران‌ و مناسبات‌ این‌ كشور با ایالات‌ متحده‌ آمریكا آغاز می‌گردد. حضور گسترده‌ و همه‌ جانبه‌ آمریكا از مقطع‌ مذكور در ایران‌ و تشدید وابستگی‌ این‌ كشور به‌ آمریكا به‌ عنوان‌ بارزترین‌ جنبه‌ چهره‌ تاریخ‌ معاصر سیاسی‌ ایران‌، كه‌ تا یك‌ ربع‌ قرن‌ نیز ادامه‌ می‌یابد، از تأمل‌ برانگیزترین‌ دوران‌های‌ تاریخ‌ معاصر این‌ كشور می‌باشد.
این كتاب‌ روابط‌ سیاسی‌ ایران‌ و ایالات‌ متحده‌ آمریكا، پس‌ از كودتای‌ 28 مرداد 1332، تا پایان‌ دوره‌ ریاست‌ جمهوری‌ «لیندون‌ بی‌. جانسون‌» در سال‌ 1347 ه‌.ش‌. مورد بررسی‌ و تجزیه‌ و تحلیل‌ قرار میدهد.