كشور پاشاهی بوتان در آسیای جنوبی و شرق كوه های هیمالیا واقع است.این كشور بین چین و هند قرار دارد.از غرب محدود به تبت و سیكیم و از شرق، جنوب و جنوب غربی با ایالت های هند هم مرز میباشد.
مساحت كل بوتان 46620 كیلومتر مربع است كه همه آن را خشكی تشكیل میدهد.
آب و هوای بوتان شبیه به نپال است و دوره پس از طوفان های شدید یعنی از مهر تا آذر بهترین فصل بوتان محسوب میشود. در دی و بهمن هوا كاملا سرد است و مجددا پیش از شروع طوفان های موسمی در ماه های ادیبهشت،خرداد و تیر، هوا معتدل می شود.
زبان رسمی مردم بوتان دزونگخا است كه عمدتا در غرب كشور صحبت می شود.زبان نوشتاری مردم بوتان چوكی است كه نگارش آن همانند خط تبتی می باشد.
دین رسمی بوتان بودایی گری است و نوع خاصی از آن به نام لامائی گری بیشترین رهروان را دارد.همه بوتانی های تبتی الصل پیرو بودا هستند.
تحصیلات در بوتان اجباری نبوده وشامل دو مقطع دبستان و دبیرستان میشود كه دبیرستان خود دارای سه مرحله مقدماتی، متوسطه و عالی است.
اقتصاد این كشور مبتنی بر كشاورزی، جنگلداری وفروش نیروی برق هیدروالكتریكی به هند است.
بوتان در سال 1971 به عضوِت سازمان ملل درآمده و به دنبال آن به صندوق بین المللی پول،و بانك جهانی پیوست.
از نظر تاریخی سیاست خارجی بوتان تحت تاثیر بسیار زیاد مسائل تبت قرار داشته است.اغلب سردمداران سیاسی بوتان را پناهندگانی تشكیل می دهند كه به دلایل مذهبی طی قرن های متمادی از تبت گریخته اند.