كردستان یكپارچه سرزمینی در قلمرو ایران بزرگ بوده و از دیرباز « كرد» استوارترین حافظان حاكمیت ملی و تمامیت ارضی ایران به شمار می رفته است. به همین سبب در سراسر مرزهای غربی، شرقی، شمالی و جنوبی برای دفاع از كشور اهورایی خویش، پس از طی فرسنگها راه دشوار، سكونت اختیار كرده است.
امروزه حضور گسترده مردم كرد، در هند، پاكستان، افغانستان، كشورهای شوروی سابق و در بیشتر نواحی مرزهای شمالی و شمال شرقی و شمال غربی، كناره های ارس و سراسر كوهپایه های زاگرس از شمال تا جنوب كه زیستگاه اصلی آنان است، شاهد این ادعا است.
كرد، طایفه غالب ایرانی، مانند ماد و پارس كوهستان باختر ایران و حوالی آن را تا شمال شامات و جنوب ارمنستان فرو گرفتند و همه طایفه های پیشین را در خود جذب كردند و نام خویش را بر آنها نهادند. حتی همین نام را هم طایفه مهاجران ایرانی در اوایل ورود به شمال بین النهرین از نام زیستگاه خود كه بیت قردو(جزیره ابن عمر) خوانده می شد، گرفته و به آن مشهور شده اند. به عبارت مختصرتر،كرد آن شعبه از نژاد ایرانی است كه مانند ماد و پارس، با نام جدید محلی خودش فرمانفرمای ناحیه وسیع زاگرس شده و اقوام سلف را جزء خود كرده و نام خویش را به آنها داده است.