در سال 1992 امارات عربی متحده بعد از 20 سال سكوت، ادعاهای بیاساسی را نسبت به جزایر ایرانی تنب و ابوموسی مطرح كرد. این جزایر تا سال 1904 متعلق به ایران بود، اما در این سال از سوی بریتانیا اشغال شد. با اعلام خروج نیروهای بریتانیا از خلیجفارس در 1971، مناقشه مربوط به این جزایر نیز حل و فصل شد و حاكمیت ایران بر آنها اعاده گشت. امارات عربی متحده نیز حل و فصل مناقشه را پذیرفت و از طرح جزایر سهگانه تا 1992 خودداری كرد.
ادعای جدید امارات عربی متحده آن هم پس از بروز دو جنگ خونبار و ویرانگر در خلیجفارس بسیار تعجببرانگیز و غیرقابل انتظار بود. زیرا این دو جنگ كه در طی یك دهه روی داد، بیانگر این واقعیت تلخ بود كه طرح ادعاهای ارضی ثمرهای جز نابودی اقتصاد كشورهای منطقه به دنبال ندارد. این انتظار وجود داشت كه این دو جنگ نقطه پایانی بر هرگونه اختلافهای مرزی و ارضی در میان كشورهای منطقه بگذارد.
اما هنوز یكسال از خاموش شدن آتش توپخانهها، غرش هواپیماها و صدای مرگبار انفجار بمبها و موشكها نگذشته بود، كه مدیركل وزارت امور خارجه امارات عربی متحده در سپتامبر 1992 ادعا نمود كه حاكمیت بر جزایر تنب بزرگ و كوچك از «دورانهای دیرباز» از آن دولت امارات عربی متحده بوده است. وزیر امور خارجه این كشور نیز در سخنرانی خود در 30 سپتامبر 1992 در مجمع عمومی سازمان ملل متحد ادعا كرد كه جزایر تنب و ابوموسی «از آغاز تاریخ» به امارات تعلق داشته است.
» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
