شورای امنیت قدرتمندترین ركن سازمان ملل متحد است. در حالی كه سایر اركان وابسته به ملل متحد میتوانند به دولتها «توصیه» نمایند، شورای امنیت این قدرت را دارد كه «تصمیماتی» اتخاذ كند كه همه كشورهای عضو مكلّف به پیروی و اجرای آن باشند. در حقیقت، قدرت شورا از فصول ششم و هفتم منشور سازمان نشأت میگیرد. فصل ششم به شورا این اختیار را میدهد كه در خصوص مناقشه و یا وضعیتی كه صلح و امنیت بینالمللی را به مخاطره افكنده است تحقیق و توصیه كند. شورا براساس فصل هفتم منشور مجاز است تا اقداماتی را در برابر تهدیدات علیه صلح و تجاوز اتخاذ نماید.
شورای امنیت در قبال جنگ عراق علیه ایران عملكرد ضعیفی داشت و نفوذ قدرتهای بزرگ در آن مشهود بود. سیاست شورا در قبال تجاوز عراق به ایران كاملاً از عملكرد آن در قبال تجاوز عراق به كویت متفاوت بود.در مورد تجاوز عراق به ایران، شورا پس از شش روز اولین قطعنامه و پس از قریب 22 ماه دومین قطعنامه را تصویب كرد. ولی پس از آنكه عراق در 2 اوت 1990 به كویت تجاوز كرد و آن را اشغال نمود، جلسه شورای امنیت قبل از سپیدهدم همانروز تشكیل گردید و در همان جلسه، قطعنامه شماره 660 به اتفاق آراء به تصویب رسید. شورا در خصوص تجاوز عراق به كویت از روز 2 اوت 1990 تا 9 آوریل 1991 یعنی در مدت قریب 8 ماه مجموعاً 15 قطعنامه صادر كرد. بیشك، تحولات رخ داده در جهان بیش از پیش ضرورت اصلاحات محتوایی بویژه در آیین كار و شیوه تصمیمگیری شورای امنیت را ایجاب میكند.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
