با به رسمیت شناخته شدن بوسنی توسط جمهوری فدرال یوگسلاوی (صربستان و مونتهنگرو) در 1996 و نیز توسط فدراسیون روسیه در 12 دسامبر 1996، اینك مسأله شناسایی بینالمللی این دولت تكمیل گردیده است و در واقع بوسنی و هرزگوین میتواند به حیات خود ادامه دهد. هر چند صلح شكنندهای كه در پی امضای معاهده «دیتون» در 21 نوامبر 1995 و موافقتنامه پاریس در 14 دسامبر 1995 شكل گرفت، تمامی عناصر عدالت را در بر نداشت و شرافتمندانه نبود، ولی چون این انتخاب بوسیله بوسنیاییها پذیرفته شد، جمهوری اسلامی ایران به نظر آنها احترام گذاشت و در جهت موفقیت آن مساعدت نمود. بموجب نظریابی یك موسسه آمارگیری آمریكا در آوریل 1996 ایران در نزد 93 درصد مردم بوسنی محبوبیت داشت. این دوستی نتیجه كمكها و اقدامات جمهوری اسلامی ایران در دوران جنگ سه ساله بوسنی بود كه طی آن، ایران بسیج عمومی جهان اسلام را برای رسیدگی به وضع مسلمانان بوسنی فراهم ساخت، در جهت رفع تحریم تسلیحاتی بوسنی و كمكهای آموزشی و لجستیكی به مبارزان مسلمان تلاش نمود، به زمینه آشتی بین كرواتها و مسلمانان كمك نمود، از طریق نزدیك ساختن نظرات یونان و بوسنی از فشار صربها بر مسلمانان كاست و نسبت به بازسازی بوسنی مساعدت كرد.
بوسنی و هرزگوین یكی از دورانهای سرنوشتساز تاریخ خود را میگذراند. این سرزمین بنابر عوامل پیچیده سیاسی، مذهبی و قومی پیوسته با آینده نامعلومی روبرو بوده و چشمانداز روشنی نداشته است. در جنگ 96ـ1992، بوسنی و هرزگوین به عنوان یك دولت مستقل قربانی مصالحه قدرتهای خارجی شد و آنچه اینك از آن باقی مانده است، دیگر تهدیدی برای اروپا تلقی نمیشود. براساس موافقتنامه دیتون كه به ابتكار آمریكا بین طرفهای درگیر به امضا رسید، سرزمین بوسنی و هرزگوین به صورت دولتی واحد در مرزهای موجود خود حفظ شد و سارایوو پایتخت آن تجزیه نشده باقی ماند. حوزه این دولت در دو منطقه یكی فدراسیون مسلمان كروات با 51 درصد از خاك كشور و جمهوری صربها (صربسكا) با 49 درصد از خاك بوسنی است.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
