سازمان ملل متحد با تجربهترین ارگان حافظ صلح است. بنابراین، غیرقابل اجتناب بود كه جامعه بینالمللی زمانی كه پایان جنگ سرد موجب افزایش تقاضا برای عملیات حفظ صلح شد، به این سازمان رجوع كند. با توجه به اینكه سازمان ملل متحد اعلام نكرده است كه به تنهایی میتوانند عملیات حفظ صلح را انجام دهد، و با توجه به ضرورت وجود اتفاق نظر و دخالت و مشاركت همه اعضای جامعه بینالمللی در انجام این مسئولیت، مسئله تمركززدایی مسئولیتهای حفظ صلح و امنیت بینالمللی و مشخص كردن جایگاه ترتیبات و سازمانهای منطقهای قابل بررسی است.
منشور ملل متحد مسئولیت حفظ صلح و امنیت بینالمللی را به عهده شورای امنیت گذاشته و این ارگان چگونه میتواند دست به اقداماتی برای مقابله با تهدید علیه صلح و عمل تجاوز بزند؛ اما منشور در فصل هشتم خود به نقش سازمانهای منطقهای در زمینه حفظ صلح و امنیت بینالمللی نیز اهمیت داده است. فصل هشتم منشور به طور مشخص به ترتیبات و سازمانهای منطقهای اختصاص داده شده است تا "هر گونه كوششی را برای دستیابی به حل و فصل مسالمت آمیز اختلافات محلی قبل از ارجاع آنها به شورای امنیت انجام دهند." هدف از فصل هشتم منشور این بود كه تلاش شود اختلافات منطقهای قبل از اینكه به سازمان ملل متحد ارجاع شوند، در منطقه خود فیصله یابند، و شورای امنیت توانایی سازمانهای منطقهای را گسترش دهد و آنها را تشویق نماید.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
