جهانی شدن به دنیایی ارجاع دارد كه در آن جوامع، فرهنگها، حكومتها، و اقتصادها تا حدودی به هم نزدیكتر گشتهاند. بنا به گفته «گیدنز» (1990) این مفهوم را میتوان به عنوان تشدید روابط اجتماعی جهانی تبیین كرد كه مكانهای دوردست را به گونهای به هم پیوند میدهد كه به موجب آن رویدادهای محلی تحت تأثیر حواد ثی شكل میگیرد كه كیلومترها از هم فاصله دارند و بالعكس. از این رو كار یك كارگر معدن زغال سنگ در انگلستان به همان اندازه كه به تصمیمات مدیران محلی یا دولت ملی بستگی دارد ممكن است به وقوع حوادثی در افریقای جنوبی یا لهستان نیز بستگی داشته باشد.
ولی این مفهوم صرفاً به در هم تنیدگی جهانی ارجاع ندارد. جهانی شدن در بهترین صورت به عنوان ا بزار جنبههای بنیادین فاصله انداختن زمانی ـ مكانی ادراك میگردد. جهانی شدن به تلاقی حضور و غیاب، پیوند رویدادهای اجتماعی و روابط اجتماعی دور از هم با بافتهای محلی مربوط میگردد (گیدنز، 1991) . «دیوید هاروی» (1989) نیز به این واقعیت اشاره دارد كه جهانی شدن تجربه متحول ما از زمان و مكان، یا تراكم زمانی ـ مكانی را توصیف مینماید.
بنابراین، این تعاریف به دو عامل كلیدی اشاره دارد: اولاً بخشهای بیشتر و بیشتری از جهان به طرف یك نظام جهانی كشانده میشوند و لذا تحت تأثیر چیزهایی قرار میگیرند كه در نقاط دیگر رخ میدهد. ثانیاً، این احساس وجود دارد كه به گونهای سریعتر از وقایع رخ داده در دیگر نقاط جهان آگاه میگردیم كه به نوبه خود بر درك ما از زمان و مكان تأثیر میگذارد. بنابراین، به طور مثال، پوشش تلویزیونی جنگ خلیج فارس زنده بود و روی هر دو طرف جنگ (نیروهای تحت سلطه امریكا و نیروهای عراقی) تمركز داشت. این جنگ در منطقه زمانی جنگ واقعی در خاور میانه به وقوع پیوست ولی در آن به زمان در اروپا و امریكا نیز توجه میشد. به علاوه، این پوشش د ر اصل توسط ارتش امریكا كنترل میگردید، طوری كه گزارشهای بسیار سانسور شدهای به بینندگان عرضه میشد كه در آن تلفات و خسارات وارده در پایینترین سطح آن ذكر میگردید (تیلور، 1992). كاربری گزینشی گزارش تلویزیونی در سطح جهان و سرعتی كه در ارسال این گزارش وجود داشت به معنای آن بود كه از نظر بسیاری از مردم (اما نه همه آنها) این جنگ نوعی رویداد بسیار واقعی تلقی میگردید (والش، 1995).
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
