از زمانی كه گروههای مردم، خاندانها، تیرهها و طوایف گردهم آمدند و كشورها و دولتهایی تشكیل دادند، با مردمان دیگری كه در دور و نزدیك آنان به همین كار اقدام نمودند، رقابتها و برخوردها و داد و ستدهایی پیداكردند. این ارتباطها گاهی دوستانه یا دست كم غیرخصمانه بود و گاه خصمانه. به همین دلیل رابطه میان دو دولت یا به وسیله نظامیان و در میدان جنگ برقرار میشد و یا به وسیله نمایندگان و با مذاكره.
عجیب آن كه با پیشرفت علوم و تمدن، رابطه خصمانه روز به روز خطرناكتر شد؛ جای نیزه و فلاخن و شمشیر و گردونه و تیر و كمان را باروت و توپ و تفنگ و سپس بمب و موشك و بدتر از آن گرفت. همین خطرناكترشدن رابطه خصمانه، و پیچیدهترشدن روابط میان دولتها موجب توسعه نوع دوم رابطه به وسیله نمایندگان شد. نخست اعزام سفیران نوبتی و موردی جای خود را به نمایندگان و كنسولهای ثابت دولتها نزد یكدیگر داد و سپس نیاز به سازمانهایی احساس شد كه انواع روابط فنی و تخصصی میان چندین دولت یا میان همه دولتها را با كمك نمایندگان خود آنها تحت نظم و قاعدهای در آورد. با توجه به این كه «بَرید»، واژه دیرین پارسی از مصدر بردن و به معنی پست از قدیمیترین انواع ارتباط میان ملتها بوده است، یكی از نخستین سازمانهای بینالمللی به منظور ساماندهی بینالمللی به امور پستی به وجود آمد.
بر اثر توسعه سازمانهای بینالمللی به تدریج نوعی دیپلماسی چند جانبه جایگزین یا رقیب دیپلماسی سنتی یا دوجانبه شده است، و این نشاندهنده اهمیت روزافزون سازمانهای بینالمللی در زمینههای مختلف فنی و اقتصادی و اجتماعی و سیاسی است. این تحول به نوبه خود موجب تأثیر سیاست در سازمانهای بینالمللی، حتی در تخصصیترین و فنیترین آنها، كه غالباً زیر چتر سازمان ملل متحد قرار دارند، نیز گردیده است.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
