از هنگامی كه تحریم اقتصادی آمریكا بر ایران به اجرا گذاشته شد سؤال های زیادی درباره آن مطرح شد. عده ای از منظر ابزار سیاست خارجی درباره تحریم اقتصادی بحث كردند. برخی تحریم اقتصادی را جایگزینی برای ابزار نظامی لحاظ نمودند؛ بدین معنی كه آمریكا هم چنان به دنبال نفوذ و مداخله در جمهوری اسلامی است و مناسب ترین ابزار اقتصاد است. نگرش دیگر این است كه اصولاً باید تحریم را بخشی از تلاش های راهبردی آمریكا در قبال جمهوری اسلامی ایران لحاظ نمود. به سخن دیگر، تحریم یكی از اجزای سیاست مهار دوجانبه آمریكا است.
بسیاری از كشورها سیاست تحریم های یك جانبه آمریكا را محكوم می كنند و آن را ناكارآمد می دانند. به رغم این كه جرج دبیلو بوش رئیس جمهور آمریكا در ماه مارس سال جاری تدابیر تحریمی آمریكا درباره جمهوری اسلامی ایران را یك سال دیگر تمدید كرد، علائمی دیده می شود كه این احتمال را تقویت می كند كه وی در حال فراهم آوردن مقدمات تغییر سیاست كشورش در قبال ایران است كه از جمله این تدابیر لغو تدریجی تحریم ها است.
سیاست تحریم ایران را از همان ابتدا به رغم سعی و كوشش بسیار دستگاه دیپلماسی آمریكا، حتی نزدیكترین متحدان آمریكا در اروپا و ژاپن، كانادا و كشورهای منطقه خلیج فارس حمایت نكردند و آمریكا در این سیاست تنها ماند. سیاستی كه می خواست ایران را به انزوا بكشاند به تنها ماندن آمریكا منجر شد.
دانلود كتاب:» کاربر گرامی ، برای دریافت(دانلود) کتاب می بایست به عضویت وب سایت درآمده و وارد حساب کاربری خود شوید.
