تروریسم پدیده‌ی تازه‌ای نیست. شاید بتوان گفت كه قدمت آن به درازای حیات اجتماعی بشر و همزاد با ظهور مفهوم قدرت است. براساس گفتمان مذاهب ابراهیمی، ‌هابیل اولین قربانی تروریسم است.تروریسم معمولاً در فضا و شرایطی رخ می‌دهد كه در آن قدرت به صورت ناعادلانه توزیع شده باشد. در این فضا‌یك طرف، از قدرت سیاسی، اقتصادی ‌یا اجتماعی بیشتری برخوردار است و طرف دیگر برای جبران ضعف خود، به حربه‌ی تروریسم متوسل می‌شود.
این پدیده در كشورهای استبدادی كاملا محسوس است. در كشورهای دموكراتیك نیز، گاه تمركز قدرت در بخش‌ها و گروه‌هایی از جامعه به حدی می رسد كه گروه‌های ناراضی را وادار می‌كند تا برای تحقق آرمان‌های خود به تروریسم متوسل شوند. بسیاری از محققان بر این باورند كه پدیده‌ی تروریسم بین‌الملل ناشی از سركوب نهضت‌های مشروع و آزادی‌بخش است.

دانلود كتاب: