تاریخ زندگی بشر مملو است از تلاش انسان برای استیلا بر دیگران، چه بسیار مبارزاتی که انسان برای غلبه بر طبیعت بدان ها دست نیازیده است و حتی گستره فعالیت های سلطه طلبانه خود را بر تلاش برای سلطه بر همنوع خود نیز تسری داده است. در طول تاریخ انسان ها به جهات مختلف در قالب قبایل و مناطق گوناگون به جنگ با همدیگر رفته اند و در این جنگ ها از ابزارهای مختلف و از جمله سلاح های شیمیایی بهره جسته اند. در زمانی که حقوق قراردادی جنگ هنوز زیاد پا نگرفته بود، در هم کوبیدن نیروهای دشمن یکی از اهداف غایی طرفین جنگ محسوب می شد ولو این هدف از طریق بکارگیری سلاح های شیمیایی تحقق یابد چون در این دوران بنا به مثل معروف «ضرورت قانون نمی شناخت».
کنوانسیون سلاح های شیمیایی در 29 آوریل 1997 لازم الاجرا شد. هم اینک 10 سال از زمان لازم الاجرا شدن کنوانسیون می‌گذرد. در این مدت، جامعه بین المللی از این سند و مکانیسم بسیار مهم برای رفع هرگونه امکان توسعه، تولید، استفاده، ذخیره‌سازی و یا انتقال سلاح های شیمیایی به دیگران استفاده کرده و بسوی انهدام نهایی سلاح های مزبور گام برداشته است.
وظیفه سازمان منع سلاح های شیمیایی، آنچنانکه مدیرکل سازمان بیان می دارد اجرای مفاد کنوانسیون برای تحقق جهان عاری از سلاح های شیمیایی و نیز تحقق همکاری های بین المللی برای توسعه شیمیایی صلح‌آمیز می باشد. سازمان بدین ترتیب می‌خواهد به صلح و امنیت بین‌المللی کمک کرده و ضمن رسیدن به خلع سلاح کامل و نهایی، در مسیر توسعه اقتصادی بین المللی نیز قدم بر دارد. بدیهی است که انجام این وظایف و رسیدن به اهداف فوق، بدون رعایت مقررات کنوانسیون از سوی دول عضو به خصوص تأیید و نظارت بر پایبندی آنها نسبت به تعهدات خود عملی نخواهد بود. در حال حاضر، بیش از 98% جمعیت جهان در کشورهایی زندگی می‌کنند که در آنها کنوانسیون منع سلاح های شیمیایی تصویب شده است.

دانلود كتاب: